سیب کال

خدا ، انسان ، عشق

۲۹ خرداد ۱۳۸۸ توسط سیب کال

به یاد دکتر علی شریعتی .

مانند امروزی بود که علی شریعتی رفت . شاید امروز غریبانه تر بود از خرداد ۵۶ که بعد از سی و دو سال شریعتی و اندیشه اش به قدر سی و دو قرن فراموش شد . کاش دیوار حسینیه ارشاد آنقدر کوتاه بود که بتوان تابلوی آبی رنگ خیابان شریعتی را از آن برداشت تا افتخار همنامی با خیابان های بلند دروغ برای آدم!های امروز باشد . برای آنها که اسلام شناسی شریعتی را زیر پاهاشان گذاشتند و فاطمه فاطمه است او را بالای دستهاشان گرفتند . برای آنها که امروز آنقدر سرگرم بودند که فراموش کردند با اسم علیی شریعتی عکس یادگاری بگیرند .

در ادمه تعدادی از نوشته های ایشان که فکر کردم بیشتر به حال درونی این روزهایم نزدیک است را می آورم :

چه تلخ است میوه ی درخت بینایی .

همه چیز در جهان برای بودن آدمی است و درد این است که بودن ، خود ، برای چیست؟

خدا از آدم هایی که می خواهند ضعف و زبونی خود را با خداپرستی جبران کنند بیزار است .

علی چرا چهار هزار خرمقدس حافظ قرآن و شب زنده دار صاءم الدهر قاءم الیل را در نهروان به زیر شمشیر مردانه اش می گیرد؟

احساس هایی که همچون طلایند ، از آرامش ، از ماندن زنگ نمی زنند.

نومیدی هنگامی که به مطلق رسید، یقینی زلال و آرام بخش می شود .

سفر به آسمان ها از روی زمین آغاز نمی شود …از زیر خاک ، از عمق زمین باید به آسمان پرواز کرد

دوست داشتن، تشنگی محو شدن در دوست

عشق جنون است و جنون چیزی جز خرابی و پریشانی فهمیدن و اندیشیدن نیست

دوست داشتن ، در اوج معراجش ، از سرحد عقل فراتر می رود و فهمیدن و اندیشیدن را نیز از زمین می کند و با خود به قله ی بلند اشراق می برد .

خوب بودن …یعنی آنجا که دست کوتاه بلندترین احساس ها هم ، به زحمت به آستانه ی آن می رسد .

خدا را شکرگزارم که آغاز این جا که می خواهم محلی باشد برای درک و شعور بیشترم را با نام و کلام مردی اندیشمند و خداجو همراه نمود . در حال حاضر قصد انتشار مطالبی در زمینه های فرهنگ – ادبیات عمومی و داستان و شعر و سیاست و به طور خاص فلسفه و عرفان و هنر را دارم تا قطره قطره بر دانسته هایم اضافه شود و شاید شما را هم بهره مند گرداند .

ارسال شده در عمومی, فرهنگ